گیک فارسی

نوشته های یک گیک فارسی از فعالیت ها ،‌ علاقه مندی ها و نقد هایش

نگاهی به تیم ملی ایران در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹

نویسنده:
28 ژانویه 19

برخلاف دوره گذشته که آزادتر بودم و می‌تونستم برای هر بازی نقد بنویسم نه تنها این دوره تا این مرحله یعنی نیمه ‌نهایی نتونستم مطلبی بگذارم حتی برای بازی ‌های جام جهانی هم موفق نشدم به تیم ملی بپردازم.

اما موضوعات پیرامون تیم ملی توی این جام من را وادار کرده که حدود ۴ ساعت مانده به بازی با ژاپن مطالبی که به نظرم میاد را توی این پست با خوانندگان وبلاگم مطرح کنم.

آیا تیم ملی با کیروش پیشرفت داشته؟
خیلی باید آدم بی انصافی باشی که دو دوره صعود پشت سرهم و بی دردسر به جام جهانی و بازی قابل دفاع در مقابل تیم‌هایی مثل آرژانتین ، اسپانیا و پرتغال را دیده‌باشی و سیستم‌ متفاوت و فکر شده توی مسابقات مختلف را با تیم ملی تجربه کرده باشی و چندین سال متمادی توی قاره کهن در صدر جدول فیفا باشی و این همه موارد را نادیده بگیری و اظهار کنی که تیم ملی پیشرفت نکرده !!!

آیا رفتار کیروش و دستیارانش با رسانه و مردم درست بوده؟
من در مقابل این سؤال خیلی متعجبانه نگاه خواهم کرد ، من نمیفهمم چرا توی این مملکت به جای اینکه به تخصص و فرآیند و نتیجه توجه کنیم به موضوعاتی می‌پردازیم که خیلی نسبی و مربوط به خصوصیات شخصی آدم‌ها میشه !؟ جدا از رفتار‌های نامتقارن و گاه عجیب و غریب مدیران و مسئولین خودمون ،‌ آماده نکردن شرایط یکسان با دیگر قدرت‌های حتی قاره و عدم پیشرفت مناسب زیر‌ساخت های خودمون باید گفت اگه ما دنبال پیشرفت فوتبال ملی توسط سر‌مربی بودیم که بر اساس سؤال قبلی ، ما جواب گرفتیم و طرح موضوعات اخلاقی و شخصی آدم‌ها و اینکه چرا فلان مربی به فلان اسطوره یا مربی باشگاهی توهین کرده یا حرفش باب میل ما نبوده به نظرم اهمیت زیادی نداره و اگه قراردادی که بستیم نمیتونه از رفتار ناخوشایند سرمربی (از نظرما) ممانعت کنه نقص از خودمون در بستن چنین قراردادی بوده و نه اون مربی.

آیا تیم ملی توی این جام ملت‌ها موفق بوده؟
برای پاسخ دادن به این سؤال باید به مطالبی اشاره کنیم. اول اینکه قدرت‌های قاره یعنی ژاپن ، کره جنوبی ، استرالیا و عربستان اصلاً در حد و اندازه‌های خودشون نشون ندادن و به نظرم این جام ضعیف ترین جام برای اون‌ها بوده. در عوض تیم ملی ایران خیلی سرحال و قدرتمند با کمترین تغییرات نسبت به جام جهانی توی این مسابقات ظاهر شده و تا مرحله نیمه نهایی غیر از بازی با عراق که متوسط نشون داد بقیه بازی‌ها را با اقتدار کامل پشت سر گذاشته. اما موضوع دوم اینه که تیم ملی تا این مرحله که به ژاپن خورده مقابل هیچ یک از قدرت‌های قاره قرار نگرفته و بازی امروز معلوم میکنه نسبت به دوره‌های قبل که عموما توسط کره حذف شدیم آیا قادر خواهیم بود این بار و با توجه به بازی‌های نه چندان قدرتمند ژاپن از این سد هم عبور کنیم یا خیر؟! نکته سوم هم اینکه با توجه به قرعه خوب و ضعف رقبا که به آن اشاره شد این دوره بهترین شانس برای قهرمانی هست و امیدوارم این‌ بار قدرش را بدونیم و برای چهارمین بار قهرمان آسیا بشیم.

آیا باید کیروش حفظ بشه؟
با توجه به روند رو به رشد تیم ملی از یک دوره مسابقات به دوره دیگر به نظرم حفظ کیروش در اولویت هست مگر اینکه برنامه‌ریزی جدی‌تری برای آینده داشته باشیم و فقط به این خاطر که با کیروش به مشکل اخلاقی خوردیم نخواهیم اون را اخراج کنیم. که البته باید مربی بهتری را جایگزین کنیم نه اینکه عقب گرد داشته باشیم.

برد ایران مقابل کره جنوبی در دیدار دوستانه

نویسنده:
18 نوامبر 14

امروز ، سه شنبه ۲۷ آبان روز خوبی از نظر نتیجه برای ایران بود ، موفق شدیم برای سومین بار پیاپی تیم ملی کره جنوبی را شکست بدیم. این نتیجه خوبیه اما یک نکته‌ای داره ،‌ توی خبرگزار یها که خبرها را میخوندم و نظر مردم در مورد بازی و مخصوصاً کسانی که طرفداری میکردند از این تیم ملی ایران و کیروش ، همشون روی یک موضوع اتفاق نظر دارند که کیروش باعث این پیروزی های اخیر بوده و ما با هیچ مربی دیگری نمیتونیم سه بار پشت سر هم کره را ببریم و تیم خوبه. متأسفانه مخالفان کیروش و تیم ملی در حال حاضر بجای اینکه پاسخ درستی به این افراد بدهند ، نتیجه‌گیری های اخیر را شانسی میدونند.

ایران-کره دوستانه ۲۰۱۴

من بر خلاف اونها این نتیجه‌گیری ها را شانسی نمیدونم. دو عامل مهم تأثیر داره. اولاً کره توی این سه بازی اخیر که با کیروش بوده اصلاً تیم خوب و سر حالی نداشته. کره در سال‌های گذشته بسیار تیم بهتر و فنی تر و هماهنگ تری داشت. این را نتایج گرفته شده در جام جهانی ۲۰۱۴ در مقایسه با مثلاً ۲۰۱۰ و ۲۰۰۶ به خوبی نشون میده. ما در مقابل کره غیر از اون برد تاریخی ۴ بر ۳ نتیجه‌ای جز شکست و مساوی نمیگرفتیم. البته اکثر شکست ها در ضربات پنالتی بوده. پس اولین دلیل این هست که این کره همون تیم سال‌های گذشته نیست حتی با وجود بازیکنان لژیونری که داره. این بازیکنان لژیونر خوب هستند اما با هم هماهنگ نیستند.

دلیل دوم هم تاکتیک دفاعی هست که کیروش ازش استفاده میکنه. تیم ایران در گذشته اصلاً در این حد دفاعی مطلق بازی نمیکرد و بازی‌های خیلی روان تر و بهتری شاهد بودیم. در هر سه این بازی‌ها تیم برتر تیم کره بوده و ایران فقط دفاع میکرده و با یک گل پیروز شده. البته دفاعی بازی کردن اصلاً بد نیست اما خوبه ایتالیایی دفاع کنیم. یعنی هم خوب دفاع کنیم و هم چشم نواز بازی کنیم.

امروز دوباره شاهد بکارگیری بازیکنانی بودیم که اصلاً خوب بازی نمیکردند. شجاعی قطعاً لیاقت پوشیدن پیراهن تیم ملی را نداره و از تک تک رقبایش در تیم ملی ضعیفتره. نکونام غیر از تجربه و کیفیت بازیش در ضربات ایستگاهی (هم هد زدن و هم کاشته) به شدت افت کرده و اصلاً بازی سازی نمیکنه و خیلی جا میمونه و اشتباه داره ! آندو هم خیلی خیلی افت کرده و انگار با زدن مو های سرش ، قدرتش را از دست داده. در مورد حقیقی (دروازه بان) هم بالاخره یک جایی مشخص میشه واقعاً لیاقت تیم ملی را نداره اما فعلاً که روی دور هست و نمیشه ازش انتقاد کرد.

من کلاً به این تیم ملی و سبک بازیش امیدی ندارم و اگه کیروش بخواد با همین نفرات نیمه اول و همین استراتژی بازی توی جام ملت‌های امسال حاضر بشه ، از همین حالا فاتحه این جام را باید خوند.

سپاهان با این نتایج و بازی به کجا می‌رود ؟

نویسنده:
26 سپتامبر 14

اگر فصل گذشته کسی از من سؤال میکرد که بهترین مربی و تیم کدامند پاسخی جز فرکی و فولاد نمیدادم. فولاد به اندازه‌ای خوب و روان بازی میکرد که قهرمانی حقش بود. در سمت دیگر من زیاد از نوع بازی سپاهان که با مربیگری کرانچار همراه بود راضی نبودم و تعویض‌های بد و انتخاب های بد ترش در برخی از پست های بازی را اصلاً دوست نداشتم.

قرکی

ابتدای این فصل سپاهان سه بازی طوفانی انجام داد و فوق‌العاده بود. هیچ جایی برای انتقاد از کرانچار نبود و تیم هم به‌قدری خوب بسته شده بود که من جز قهرمانی در هر دو جام در حالی که امسال لیگ قهرمانان آسیا را هم نداشتیم متصور نبودم.اما به یکباره اتفاقی رخ داد که از تیمی مثل سپاهان اصلاً انتظار نمیره. اعلام کناره‌گیری کرانچار در حالی که نتایج این فصل خیلی بهتر از دو فصل قبل بوده وتیم کرانچار همیشه در طول لیگ بهتر و بهتر میشده. بدتر اینکه اصلاً این کناره‌گیری منطقی و طبیعی نبود و باشگاه هم با هواداران صاف و صادق نبود.اما جایگزینی که اعلام شد دهن هواداران را بست. فرکی با سابقه ای که از خودش مخصوصاً توی فولاد سال پیش نشون داده بود و روز های خوبی که سپاهان با مربی های ایرانی مخصوصاً قلعه‌نویی داشته امید ها را زنده نگه داشت.

بازی اول روبروی پدیده بدون اینکه فرکی روی نیمکت بشینه با یک برد به نظر من شانسی همراه بود در حالی که من بازی را مستقیم ندیدم و گوشه‌هاییش را توی برنامه نود دیدم. اما در بازی دوم که در اصفهان و با همراهی فرکی در کنار میدان بود و من مستقیم دیدم و سپاهان لیاقت برد داشت با نکات جالبی همراه بود. مهمترین نکته استفاده از شجاع خلیل‌زاده در پست غیر تخصصی هافبک دفاعی بود. دفاع چهار نفره که با اومدن حاج‌صفی به جناح چپ و ووریا غفوری به سمت راست همراه بود و به دلیل نفوذهای دفاع های چپ و راست ضد حمله بد میخوردند که توی یکی از این ضد حمله ها سپاهان گل خورد. بازی خلیل زاده اصلاً توی هافبک دفاعی خوب نبود. خلیل‌زاده خیلی راحت پشت محوطه خطا میده ، پاس هاش یا اشتباهه یا توسط بازیکنان حریف قطع میشه و تنها شاخصه هافبک دفاعی که داره درگیری هستش و بس. نکته بد دیگه ای که توی این بازی بود اصرار بازیکنان سپاهان به سانتر از جناحین و بازی علی اصغری بود که شاید ۶ یا ۷ سال بود چنین بازی بی‌هدف و فوتبال فارسی از سپاهان ندیده بودم. به هر حال اون بازی با یک تساوی در حالی که حق سپاهان قطعاً برد بود تموم شد.

اما بازی امروز در مقابل تراکتورسازی به مراتب بد تر از صبا بود. بازی کردن پریرا در سمت چپ ، تکرار بازی خلیل زاده در هافبک دفاعی ، استفاده از شریفی در حالی که تازه از بازی‌های آسیایی اومده و قطعاً روحیه جالبی نداره در نوک حمله. نیمه اول که اصلاً خوب نبود. در نیمه دوم سپاهان گل مشکوک به آفساید زد و پیش افتاد اما من یکدفعه متوجه حضور پاپی در میدان شدم. بازیکنی که اصلاً و ابداً لیاقت پوشیدن پیراهن سپاهان را نداره و تا حالا سپاهان از عملکرد بدش خیلی ضربه خورده. از همه جالب‌تر هم این بود که داشت سمت راست دفاعی جلوی ووریا غفوری بازی میکرد اما به خاطر حملات تراکتورسازی توی دفاع هم شرکت داشت (بازیکن چپ پا در سمت راست و درخواست های دفاعی از بازیکنی که نه قدرت بدنی داره نه پاهاش یک توپ مستقیم میتونه بزنه) نکته عجیب دیگه تعویض جای بازکنان توی زمین بود. پریرا و خلعتبری و محرم و شریفی خیلی جاشون را عوض میکردند که قطعاً این تاکتیک جدید جناب فرکی بود. زمان زیادی از نیمه دوم نگذشته بود ، حدود دقیقه ۷۰ بود که با یک کرنر مسخره و اشتباه آقای پاپی و گل به خودی بازی برده به تساوی کشید. بعدش هم به‌ قدری سپاهانی ها توپ خراب میکردند (مخصوصاً خلیل زاده) و الکی جاشون را عوض میکردند (حتی سوکای هم که دقیقه ۸۲ اومد به زمین لحظاتی داشت سمت راست بازی میکرد در حالی که چپ پا هستش) که هیچ امیدی به برد نبود و آخر مساوی شد.

من نمیدونم فرکی داره چیکار میکنه اما این تاکتیک‌هایی که برای سپاهان در نظر میگیره قطعاً جواب نمیده. سپاهان خیلی ساله بازی روی زمین میکنه و بازیکن ها هماهنگی زیادی با هم دارند و این تعویض پست های خنده‌دار در حین بازی یا سانتر های علی اصغری قطعاً به درد سپاهان نمیخوره. خدا رحم کنه به سپاهان که گویا گیر بد مربی پر ادعایی افتاده و تازه داره تیم را محک میزنه و تاکتیک عوض میکنه. فقط میتونم متأسف باشم از این وضعیت و اعتراض کنم به مدیر عامل باشگاه که با دخالت های بی‌جا و عدم مدیریت صحیح و در عوض به دنبال مصاحبه با خبرنگاران بودنش داره سپاهان را از مسیر درستش خارج میکنه.

به امید اینکه سپاهان به وضعیت خوبش در سال‌های گذشته مخصوصاً دو سالی که با قلعه‌نویی و مدیریت جناب آقای ساکت بود برگرده.

بازی آبرومندانه یا دفاع مطلق ،‌ مسأله این است !

نویسنده:
21 ژوئن 14

بازی نیجریه تمام شد و تیم ملی با یک دفاع صرف و مطلق تونست یک امتیاز از این تیم آفریقایی بگیرد و عده‌ای به به‌به و چه‌چه از کیروش بپردازند ! واقعاً جای تأسف داره وقتی تیم هایی مثل شیلی و کاستاریکا مقابل اسپانیا و ایتالیا به این خوبی بازی کردند و دست به دفاع مطلق نزدند تیم ملی ایران به قول گاردین حتی نتونه ۳ ثانیه توپ را در جریان بازی نگه داره ! من نه از نتیجه بازی با نیجریه خوشحالم و نه از شکل بازی ایران. واقعاً این فوتبال بود یا بکش زیرش بود ؟ کیروش با این همه هزینه و جنگ و دعوا همین تیم را آماده جام جهانی کرده ؟ من نمیدونم وقتی قراره از همه تیم های گروه خودمون بترسیم و اتوبوس پارک کنیم جلوی دروازه اصلاً برای چی مهاجم بردیم ؟ اصلاً برای چی بازیکن بازی ساز میانی بردیم ؟ خوب بیشتر دفاع و هافبک دفاعی میبردیم که اگه مسدومیتی پیش اومد جایگزین بشوند.

بازی ایران و نیجریه

کیروش هم مثل افشین قطبی یک ترسو بیشتر نیست ! قطبی از تیم های شرق آسیا وحشت داشت و کیروش از اکثر تیم های جهان ، از ازبکستان و لبنان هم که نمیترسید جز باخت نصیبش نشد. قطبی کلاً به فوتبال ایران اعتقاد نداره و حتی حقیقی را که توی ایران هیچ مشتری بالای جدولی نداره به دروازه بان های دیگه ترجیح میده فقط به خاطر اینکه توی اروپا بازی میکنه !

امروز بازی آرژانتین را در پیش داریم و بر اساس کنفرانس خبری کیروش قراره مثل نیجریه بازی کنیم اما اگه هم ببازیم مشکلی نیست ! تازه ایشون میخواستند از فیفا اجازه بگیرند ایران مقابل آرژانتین با ۱۴ بازیکن بازی کنه !!!!

به نظر من بهتره تیم ملی بازی کنه و جوانمردانه و آبرومندانه ببازه اگه ضعیف تره ! سال ۹۸ مقابل کرواسی که توی جام جهانی ۹۸ فوق‌العاده بود باختیم اما انقدر خوب بودیم که مربی کرواسی که بعداً مربی تیم ملی خودمون هم شد از ایران تعریف کرد. به یوگوسلاوی و آلمانی باختیم که قطعاً از نیجریه و بوسنی بهتر هستند و آمریکایی را بردیم که خیلی هم از نیجریه و بوسنی ضعیف‌تر نبود.
سال ۲۰۰۶ هم به پرتغال و مکزیک باختیم که از این نیجریه و بوسنی قدرتمند تر بودند. اما مساوی اینطوری جلوی نیجریه برای من ایرانی هیچ لذتی نداره ! ترجیح میدادم ۴ یا ۵ موقعیت گل داشتیم اما میباختیم.

من خیلی خوشحال هستم که گویا کیروش قراره از تیم ملی بره. امیدوارم اجنبی پرست تر از اون جایگزینش نشه. بازی تیم های ژاپن و استرالیا شرف داره به این بازی ضعیف و دفاع ابلهانه.