گیک فارسی

نوشته های یک گیک فارسی از فعالیت ها ،‌ علاقه مندی ها و نقد هایش

پایان جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل

نویسنده:
14 جولای 14

جام جهانی یکی از بهترین رویدادهای تفریحی زندگی من بوده ، هست و خواهد بود. امسال جام جهانی در برزیل برگزار شد و یکسری از بازی‌ها در ساعاتی انجام شد که واقعاً دیدنش بسیار سخت بود حتی برای دوستداران دو آتیشه فوتبال ولی در کل برگزاری خیلی خوب بود و پوشش مسابقات هم از دوره های قبل بهتر بود.

قهرمانی تیم ملی آلمان ۲۰۱۴

امسال از دوره هایی بود که ایران هم در مسابقات شرکت داشت و برای ما ایرانی‌ها با هیجان مضاعف همراه بود اگرچه کسانی مثل من هستند که از بازی‌های تیم ملی خیلی رضایت ندارند و چهارم شدن توی گروه با یک گل زده و یک مساوی و دو باخت و چهار گل خورده براشون اصلاً قانع کننده نیست و بازی زیبا و هجومی براشون از نتیجه مهمتره ! البته اشتباه نشه که ما نه بازی زیبایی کردیم و نه نتیجه گرفتم. در‌ واقع بدتر از چهارمی نمیشد رتبه ای کسب کرد و عنوان تدافعی ترین تیم جام هم دست آورد نیست بلکه جای فکر کردن و تجدید نظر داره.

من از کودکی طرفدار ایتالیا بودم ، از همون فینال ۹۴ و خاطرات تلخ از دست دادن جام در ضیافت پنالتی ها بر اثر از ضربه بد روبرتو باجیو. در جام جهانی های اخیر بهترینش برای من سال ۲۰۰۶ و قهرمانی تیم محبوبم ایتالیا بوده. ایتالیا ۲۰۱۴ اصلاً تیم خوبی نبود و در همون مرحله گروهی حذف شد. من همچنان تیم ملی ایتالیا را دوست دارم و امیدوارم روزی به اقتدار گذشته برگردند.

من هیچ‌وقت تیم ملی آلمان را دوست نداشتم و نوع بازی اونها را نمیپسندیدم و شکستشون مقابل ایتالیا در خاک کشورشون در سال ۲۰۰۶ از بهترین خاطرات فوتبالی من هستش. در جریان مسابقات یورو ۲۰۰۸ و در زمان مربیگری یوآخیم لو بخصوص دو بازی مقابل پرتغال و ترکیه در مراحل حذفی به همراه جوانگرایی که در فوتبال آلمان شده بود به طور کلی نظرم در مورد آلمان تغییر کرد و این روند رشد و بازی‌های درخشان در جام جهانی ۲۰۱۰ و یورو ۲۰۱۲ ادامه یافت و من در طول این مدت پس از ایتالیا با شوق فراوان بازی‌های این تیم را پیگیری میکردم و در حال حاضر خودم را از طرفداران تیم ملی آلمان هم میدونم.

قطعاً برترین تیم جام جهانی ۲۰۱۴ بدون کوچکترین تردیدی تیم ملی آلمان هستش که با یک برنامه‌ریزی بلند مدت برای چهارمین بار عنوان قهرمانی را کسب کرد و بالاتر از ایتالیا به عنوان دومین تیم برتر ادوار جام جهانی رسید. شکست تحقیر آمیز ۷ بر ۱ برزیل که توسط آلمان رقم خورد تا ابد در تاریخ جام جهانی خواهد ماند و جاودانه خواهد شد. من این پیروزی را به ملت آلمان تبریک میگم.

امیدوارم روزی برسه که فوتبال ایران متحول بشه و به کیفیت جهانی برسه. آلمان ها بهترین کشور برای نمونه برداری هستند و با اومدن مدیران لایق و مسئولیت پذیر قطعاً خواهیم تونست خودمون را در میان کشور های صاحب فوتبال مطرح کنیم اما نه تا زمانی که امثال کفاشیان و نبی بر کرسی فدارسیون فوتبال تکیه زده‌اند و با خنده های مسخره ای که تحویل مردم میدهند بر فدراسیون مدیریت میکنند.

پایان جام جهانی برزیل ۲۰۱۴ برای ایران

نویسنده:
27 ژوئن 14

بازی با بوسنی به پایان رسید و ما با یک امتیاز و ۴ گل خورده و ۱ گل زده جام را به پایان رسوندیم و به عنوان تیم آخر گروه حذف شدیم. اما نکته جالب برای من پشتیبانی عده زیادی از جمله فردوسی پور همیشه منتقد ، از کیروش هستش. این پشتیبانی قطعاً به خاطر تساوی مقابل نیجریه و باخت دقیقه ۹۱ به آرژانتین هست. یعنی به‌قدری ما خودمون را بازنده و اون هم بازنده با گل زده میدونستیم که اتوبوس پارک کردن جلوی نیجریه و زیر توپ زدن و گرفتن یک تساوی اوج رضایت از بازی تیم ملی هستش و حتی بازی اول را به بازی خوب جلوی آرژانتین گره میزنیم که اصلاً درست نیست.

کیروش بعد از جام جهانی

تیم کیروش در زمینه دفاع در دو بازی اول بسیار قابل قبول بود اگر چه نیجریه و آرژانتین هم اصلاً خطرناک نشون ندادند ! به هر حال در زمینه دفاع خوب بودیم. اما در فاز حمله و انتقال بازی از دفاع به جلو فاجعه بودیم و فقط روی سانتر از جناحین و کرنر و ضربه ایستگاهی کار کرده بودیم. خوب من با اون کسانی که فکر میکنند ما قدرت بازی سازی و مبارزه را نداریم کاری ندارم اما واقعیت اینه که ما خیلی خیلی میتونستیم بهتر از این‌ها در زمینه حمله عمل کنیم.

در مورد انتخاب بازیکنان در این سه بازی ۳ ایراد بزرگ به کیروش وارده. حقیقی که واقعاً لایق پوشیدن تیم ملی نیست و نمیدونم چطور شد دروازه بان یک تیم ملی شد. کلاً ۶ یا ۷ تا توپ سالم سمت گل ما اومد که ۴ تاش گل شد. حقیقی همیشه توی شیرجه هاش و دفع توپش مشکل داشته و الان هم توی ایران هیچ تیم رده بالای جدولی حاضر به خریدش نیست. مسلماً بهترین حالت استفاده از رحمتی بود که شاید اصلاً ما اون ۳ تا گل را از بوسنی نمیخوردیم و صعود میکردیم. اما رحمان احمدی هم خیلی از حقیقی سر تره و کیروش با همون تفکر احمقانش باز هم به بازیکنان لژیونر بازی داد.

مورد دوم اینه که اصلاً بازیکن بازی ساز در خط میانی نداشتیم ! جباری که دعوت نشد و به حدادی فر هم‌ بازی نداد. وقتی هم بازیکن بازی ساز میانی نداشته باشی اصلاً امکان حمله نیست که بخوای گل بزنی ، تگ گلی هم که زدیم روی آفساید گیری اشتباه بوسنی بود.

مورد سوم هم‌ بازی دادن به بازیکنی مثل شجاعی هستش. شجاعی خیلی خیلی افت کرده و فقط دو تا حرکت مثبت یکی جلوی آرژانتین و یکی هم جلوی بوسنی داشت. تنها دلیل استفاده از شجاعی همون لژیونر بودنش هست و بس.

من اصلاً دوست ندارم کیروش مربی ایران بمونه و خیلی خیلی خوشحال میشم از تیم ملی بره. اون آدم‌های خوش خیالی که فکر میکنند کیروش تیم را قهرمان آسیا میکنه هم در اشتباه هستند. ما در شرایط عادی جلوی ژاپن و کره و استرالیا و حتی عربستان بازنده ایم و حتی جلوی تیم های دیگه هم ممکنه به مشکل بخوریم. ایران هر وقت هجومی بوده موفق بوده و بازی دفاعی اصلاً ربطی به فوتبال ما نداره. مربی های بلوک شرقی بیشتر به درد فوتبال ما میخورند.

بازی خوب و آبرومندانه در مقابل آرژانتین

نویسنده:
21 ژوئن 14

بازی با آرژانتین همین الان تموم شد و با وجود بازی نسبتاً خوب در دقیقه ۹۲ از مسی گل خوردیم و باختیم. اما برخلاف بازی خیلی خیلی بد در مقابل نیجریه ، این بازی خیلی بهتر بودیم مخصوصاً در نیمه دوم که ۲ موقعیت گل خیلی خوب داشتیم و یک پنالتی هم داور نگرفت.

ایران - آرژانتین

اما دیدن نقاط مثبت بدون نقد نقاط منفی هیچ ارزشی نداره. تیم ملی باز هم نشون داد توی انتقال بازی از دفاع به حمله خیلی ضعف داره و دلیلش هم نبود یک بازیکن بازی ساز مثل حدادی فر هستش. نکونام واقعاً بد بود و اصلاً جای دفاع کردن نداره ! حاج صفی و تیموریان هم که اصلاً بازی ساز نیستند. شجاعی هم غیر از یک صحنه در کل بازی که یکی دو تا را دریبل زد در دیگر لحظات بازی خیلی خیلی بد بود و لیاقت حضور در بازی را نداشت.

اما اصل انتقاد من به کیروش هنوز پا برجاست. علیرضا حقیقی اصلاً در حد و اندازه های تیم ملی نیست و اگه رحمتی توی گل بود واکنش خیلی بهتری در مقابل شوت مسی نشون میداد و شاید اصلاً گل نمیشد. اما دلیل نمیشه نمره خیلی بدی به حقیقی بدیم اما دروازه بان مطمئنی نیست.

حالا مونده بازی آخر مقابل بوسنی که خیلی به بازی امشب نیجریه و بوسنی مربوط هست و بهترین نتیجه برای ما تساوی این دو تیم هست. گرچه برای صعود ما باید بوسنی را در هر حالت ببریم و امیدوار باشیم نیجریه از آرژانتین نبره! اما بدون بازیکن بازی ساز میانی به نظر من امکان نداره بتونیم مقابل بوسنی پیروز باشیم و شاید روی ضربات ایستگاهی یا سانتر از کناره ها اتفاق خاصی بیفته که گوچی نشون داد شش دانگ نیست و ۴ یا ۵ تا توپی که تا حالا دستش رسیده را نتونسته زهردار بزنه و گل کنه. امیدوارم با دو مهاجم بازی کنیم مقابل بوسنی چون چیزی برای از دست دادن نداریم.

به امید موفقیت تیم ملی ایران.

بازی آبرومندانه یا دفاع مطلق ،‌ مسأله این است !

نویسنده:
21 ژوئن 14

بازی نیجریه تمام شد و تیم ملی با یک دفاع صرف و مطلق تونست یک امتیاز از این تیم آفریقایی بگیرد و عده‌ای به به‌به و چه‌چه از کیروش بپردازند ! واقعاً جای تأسف داره وقتی تیم هایی مثل شیلی و کاستاریکا مقابل اسپانیا و ایتالیا به این خوبی بازی کردند و دست به دفاع مطلق نزدند تیم ملی ایران به قول گاردین حتی نتونه ۳ ثانیه توپ را در جریان بازی نگه داره ! من نه از نتیجه بازی با نیجریه خوشحالم و نه از شکل بازی ایران. واقعاً این فوتبال بود یا بکش زیرش بود ؟ کیروش با این همه هزینه و جنگ و دعوا همین تیم را آماده جام جهانی کرده ؟ من نمیدونم وقتی قراره از همه تیم های گروه خودمون بترسیم و اتوبوس پارک کنیم جلوی دروازه اصلاً برای چی مهاجم بردیم ؟ اصلاً برای چی بازیکن بازی ساز میانی بردیم ؟ خوب بیشتر دفاع و هافبک دفاعی میبردیم که اگه مسدومیتی پیش اومد جایگزین بشوند.

بازی ایران و نیجریه

کیروش هم مثل افشین قطبی یک ترسو بیشتر نیست ! قطبی از تیم های شرق آسیا وحشت داشت و کیروش از اکثر تیم های جهان ، از ازبکستان و لبنان هم که نمیترسید جز باخت نصیبش نشد. قطبی کلاً به فوتبال ایران اعتقاد نداره و حتی حقیقی را که توی ایران هیچ مشتری بالای جدولی نداره به دروازه بان های دیگه ترجیح میده فقط به خاطر اینکه توی اروپا بازی میکنه !

امروز بازی آرژانتین را در پیش داریم و بر اساس کنفرانس خبری کیروش قراره مثل نیجریه بازی کنیم اما اگه هم ببازیم مشکلی نیست ! تازه ایشون میخواستند از فیفا اجازه بگیرند ایران مقابل آرژانتین با ۱۴ بازیکن بازی کنه !!!!

به نظر من بهتره تیم ملی بازی کنه و جوانمردانه و آبرومندانه ببازه اگه ضعیف تره ! سال ۹۸ مقابل کرواسی که توی جام جهانی ۹۸ فوق‌العاده بود باختیم اما انقدر خوب بودیم که مربی کرواسی که بعداً مربی تیم ملی خودمون هم شد از ایران تعریف کرد. به یوگوسلاوی و آلمانی باختیم که قطعاً از نیجریه و بوسنی بهتر هستند و آمریکایی را بردیم که خیلی هم از نیجریه و بوسنی ضعیف‌تر نبود.
سال ۲۰۰۶ هم به پرتغال و مکزیک باختیم که از این نیجریه و بوسنی قدرتمند تر بودند. اما مساوی اینطوری جلوی نیجریه برای من ایرانی هیچ لذتی نداره ! ترجیح میدادم ۴ یا ۵ موقعیت گل داشتیم اما میباختیم.

من خیلی خوشحال هستم که گویا کیروش قراره از تیم ملی بره. امیدوارم اجنبی پرست تر از اون جایگزینش نشه. بازی تیم های ژاپن و استرالیا شرف داره به این بازی ضعیف و دفاع ابلهانه.

انتخاب بازیکنان اعزامی به جام جهانی برزیل ۲۰۱۴

نویسنده:
1 ژوئن 14

کیروش بالاخره بازیکنان مورد نظرش برای جام جهانی برزیل ۲۰۱۴ را انتخاب کرد و اندیشه‌های خاص خودش را هم مثل همیشه در انتخاب های آخرش میشه دید. همه از جمله آقای جلالی متذکر شدند که چون کیروش نسبت به بازیکنان در اردو شناخت بهتری داره پس باید به انتخاب هاش اعتماد کرد ولی خوب بالاخره ایشون هم از خط خوردن خلعتبری تعجب کردند. در‌واقع به نظر من اکثر کارشناسان از انتقاد نسبت به کیروش ترس دارند غیر از آقای مایلی کهن ،‌ فرکی و قلعه نویی. البته کرانچار هم بوده ولی وطنی ها را عشق است.

کیروش

من به نوبه خودم دوست دارم انتخاب های کیروش را به چالش بکشم و همچنان عقیده دارم که کیروش انتخاب هاش بر اساس شایسته سالاری نیست و معیار هاش چیز های دیگه هستند. کیروش همیشه گفته که لیگهای خارجی حتی دسته دوم و سوم خیلی بهتر از لیگ ما هستند حتی اگه این لیگ مال کشور آمریکا باشه که عملاً هیچ ستاره و تیم باشگاهی موفقی نداره. این عقیده که واقعاً عقیده اجنبی پرستی هستش (به قول آقای قلعه‌نویی) صد در صد به تیم ما ضربه خواهد زد.

هنوز هم کسی یادش نرفته که گل برد مقابل ازبکستان در بازی رفت را خلعتبری زد و دروازه بانی های فوق‌العاده مهدی رحمتی در مقابل ازبکستان و کره در بازی‌های رفت بود که امتیازهای حساسی را برای ایران به ارمغان آورد. بیاین با هم نگاهی به چهار خط تیم ملی بندازیم.

دروازه بانان : اگه دروازه بان های ایرانی برتر امسال را از ۱۰۰ کارشنان فوتبال ایران بپرسین بیشترین امتیاز را رحمتی ، احمدی ،‌ مکانی و بیرانوند کسب خواهند کرد. ولی در لیست کیروش فقط نام احمدی مشاهده میشه که قطعاً دروازه بان اصلی ایران هستش. دو دروازه بان دیگر یعنی حقیقی و داوری قطعاً در اندازه های اسامی یاد شده نیستند. حقیقی که اصلاً ارزش بحث نداره و داوری هم که تیمش سقوط کرد و گل‌های زیادی هم خورد و توی تیم ملی هم هر وقت بازی کرده گل مفت خورده. معیار انتخاب این دو فقط بازی در تیم های خارجی هستش وبس.

مدافعان : در مورد مدافعان تنها یک نفر جای انتقاد داره و اون هم بیت‌آشور هستش. من نمیخوام در مورد بازیکنانی که میتونستند در این پست استفاده بشوند صحبت کنم اما بیت‌آشور نه بازی فوق‌العاده‌ای برای تیم ملی انجام داده و نه در تیم باشگاهی خاصی یا کشور صاحب فوتبالی بازی کرده. تنها دلیل دعوت از اون هم فقط بازی در تیم های خارجی هستش.

هافبک ها : خوشبختانه کیروش در این پست کسی را مورد غضب قرار نداده و بازیکنی دو رگه‌ یا درجه دویی که توی لیگ خارجی باشه و کیروش دعوتش کرده باشه نداشتیم.

مهاجمان : در این پست پیکان انتقاد به سمت دو بازیکن هستش ، یکی مسعود شجاعی و دیگری علیرضا جهانبخش. مسعود شجاعی به‌ قدری در بازی‌های اخیر تیم ملی ضعیف نشون داده که از طرف تماشاگران توی ورزشگاه «هو» شد. مسعود نه تکنیک گذشته را داره و نه کیفیت گذشته را و تنها دلیلش برای بودن در ترکیب ، بازی در لیگ دسته دو اسپانیا هستش. جهانبخش هم به کل هم برای تیم ملی ناشناخته هستش و هم تیم باشگاهیش یعنی نایمخن توی لیگ هلند سقوط کرده. چند گلی هم برای نایمخن زده اما وقتی در کنار خلعتبری قرار میگیره نیاز به گفتن نیست که فقط به دلیل حضور در یک باشگاه خارجی اون هم سقوط کرده در لیست کیروش قرار گرفته.

من فقط یک امید کورسویی برای جام جهانی برزیل دارم و اون هم اینه که کیروش مثل مقدماتی جام جهانی خوش شانس باشه و توپ‌های مسی و رفقا یا بیرون از چارچوب باشه یا توی تیرک دروازه مثل تیرکی که جلوی قطر در بازی برگشت داشتیم یا اشتباهاتی که کره ای ها توی ایران و خود کره داشتند.